ဒေသတွင်းမတည်မငြိမ်မှုတွေနဲ့ စစ်ရေးအခြေအနေတွေကြောင့် ပူတာအိုဒေသထွက် ဂရိတ်ဖုသီးတွေစျေးကွက်မှာအရှုံးပေါ်နေတယ်လို့ ဒေသခံတွေပြောပါတယ်။
ပူတာအိုဒေသရဲ့ အဓိက ဒေသတွင်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဂရိတ်ဖုသီးစိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းဟာ စစ်အာဏာမသိမ်းမှီက ဒေသရဲ့အားကောင်းတဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်း တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် စစ်အာဏာသိမ်းနောက်ပိုင်းမှာတော့တိုက်ပွဲတွေနဲ့နယ်မြေမတည်ငြိမ်မှုတွေကြောင့် အသီးစျေးကွက်ဟာ နှစ်တိုင်းအရှုံးပေါ်နေကြောင်း ဂရိတ်ဖုသီးခြံလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်တဲ့အမျိုးသားတစ်ဦးက KNG ကိုအခုလိုပြောပါတယ်။
“အသီးစျေးကွက်က တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်အရှုံးပိုပြီးတော့များများလာတယ် ခါတ်ိုင်းဒီချိန်ဆိုရင်အသီးတွေတအားရောင်းကောင်းတယ် တစ်လုံးကို တစ်ထောင်အလုံးကြီးရင် ၁၅၀၀ လောက်ရောင်းလို့ရတယ် ဝယ်တဲ့လူများတယ်။ အခုကဝယ်တဲ့လူမရှိဘူးခရီးသွားတွေလည်းမလာကြတော့ တစ်ထောင်ဖိုး သုံးလုံးရောင်းတာတောင်ဝယ်တဲ့လူမရှိဘူး”လို့ အသက် ၅၀ ကျော်အရွယ်အထက်ဖော်ပြပါအမျိုးသားကပြောပါတယ်။
ပုံမှန်အသီးစျေးကွက်ကောင်းတဲ့နှစ်တွေဆိုရင် ဂရိတ်ဖုသီး အကြီးတစ်လုံးကိုကျပ် ၁၅၀၀ (တစ်ထောင့်ငါးရာ) အလတ်တစ်လုံး ၁၀၀၀(တစ်ထောင်) အသေးတစ်လုံး ၅၀၀ (ငါးရာ) ဖြင့်ရောင်းချကြပြီး လက်ရှိမှာတော့ ဝယ်သူနည်းပြီးစျေးကွက်မရှိတာကြောင့် အကြီးတစ်လုံး ၅၀၀ (ငါးရာ) အလတ်တစ်ထောင်ဖိုးသုံးလုံးအထိစျေးလျော့ရောင်းနေရပေမယ့် အဝယ်နည်းပါးလို့ အရှုံးပေါ်နေကြောင်းသိရပါတယ်။
ပူတာအိုဒေသထွက် ဂရိတ်ဖုသီးရဲ့အဓိက စျေးကွက်ဟာ မြစ်ကြီးနား၊မန္တလေးဘက်ကိုတင်ပို့ရောင်းချကြရတာတွေရှိသလို ပူတာအိုဒသေထဲကိုလာရောက်လည်ပတ်ကြတဲ့ ခရီးသည်တွေရဲ့ဝယ်လိုအားကလည်း အဓိကစျေးကွက်လိုဖြစ်နေခဲ့တာပါ။
သို့ပေမယ့် စစ်တပ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း ၂၀၂၃၊ ၂၀၂၄၊၂၀၂၅ ခုနှစ်တွေမှာတော့ ပူတာအို– မြစ်ကြီးနားကားလမ်းပိုင်းနဲ့ မြစ်ကြီးနား–မန္တလေး ကားလမ်းပိုင်းတွေမှာ တိုက်ပွဲတွေကြောင့် အသီးတွေတင်ပို့ဖို့ခက်ခဲလာတဲ့အတွက် အသီးခြံလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်သူတွေနှစ်စဥ်အရှုံးပေါ်နေကြောင်း နောက်ထပ်ဂရိတ်ဖုသီးခြံပိုင်ရှင်တစ်ဦးကပြောပါတယ်။
“အများအားဖြင့်တော့ တချို့အသီးခြံပိုင်ရှင်တွေဆီကနေဖောက်သယ်ယူပြီးမြစ်ကြီးနားအထိဆင်းရောင်းတာရှိတယ်။ တစ်ချို့က မြစ်ကြီးနား၊မန္တလေးဘက်ကဖောက်သယ်တွေဆီပို့ပေးကြတယ်။ အခုက အဲ့လိုမရှိတော့ဘူး ကားလမ်းကသွားရလားရခက်ခဲသွားတော့ ဒီကနေလည်းဆင်းမရောင်းကြတော့ဘူးအဲ့(မြစ်ကြီး၊မန္တလေး)ဘက်ကဖောက်သယ်တွေကလည်းမယူကြတော့ဘူး။ ပြီးရင်အခရီးသွားတွေလည်းမလာကြတော့ဒီမှာလည်းမရောင်းရအဲ့လိုဖြစ်နေတာ”လို့ သူကပြောပါတယ်။
လက်ရှိ ပူတာအို– မြစ်ကြီးနားကားလမ်းပိုင်းမှာ ခရီးသွားလာခွင့်ကန့်သတ်ခံထားရသလို လေကြောင်းကနေလည်း အကုန်အကျများတာနဲ့လေယာဥ်လက်မှတ်တွေ အလွယ်တကူဝယ်ယူလို့မရတာတွေကြောင့် ပူတာအိုဒေသဘက် ခရီးသွားတွေမရှိသလောက်ကျဆင်းသွားတဲ့အတွက် အခုလိုအသီးစျေးကွက်တွေကျဆင်းနေတာလို့သိရပါတယ်။
ပူတာအိုဒေမှာတော့ အောက်တိုဘာ၊ နိုဝင်ဘာ၊ဒီဇင်ဘာ၊ ဇန်နဝါရီလတွေဟာ ဂရိတ်ဖုသီးရာသီတွေဖြစ်ပါတယ်။
အခုလိုအသီးစျေးကွက်ကျဆင်းနေတဲ့အတွက် ပူတာအိုဒေသက အသီးခြံပိုင်ရှင်တွေဟာနှစ်စဥ် ရောင်းမကုန်တဲ့အသီးတွေပုပ်သိုးပြီးစွန့်ပစ်ရတာတွေလည်းအများအပြားရှိနေတယ်လို့သိရပါတယ်။
ပုံမှန်စျေးကွက်ကောင်းရင်တစ်ဧကရှိတဲ့ ဂရိတ်ဖုသီး ခြံကနေတစ်နှစ်ကိုအနည်းဆုံးကျပ် သိန်း ၈၀ ကနေ ကျပ်သိန်း ၁၀၀ ကျော်လောက်အထိအမြတ်အစွန်းရနေပေမယ့် လက်ရှိမှာတော့ ကျပ်သိန်း ၃၀ ကနေ ၅၀ ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ရတယ်ပြီးတဟ်ချို့ခြံပိုင်ရှင်တွေလုံးဝရောင်းမထွက်တာမျိုးတွေကြုံနေရကြောင်းသိရပါတယ်။
ပူတာအိုမြို့နယ်ဟာ မြန်မာပြည်မြောက်ဖျားပိုင်းမှာတည်ရှိပြီး ကျေးရွာပေါင်း ၅၀ ကျော်တည်ရှိရာ ဒေသရဲ့ အိမ်ထောင်စုထက်ဝက် ကျော်ခန့်ကဂရိတ်ဖုသီးခြံလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်ပြီးအသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုကြတယ်လို့သိရပါတယ်။
By – Zaw Zaw
